این روزها

اپلای به کشورتی اروپایی هر چند سیستمش ساده تر، ولی به شدت رقابتیه. کوچکترین پوزیشن شغلی هم که می خوای اپلای کنی، در نهایت قبل تو حداقل 5 نفر دیگه ام اپلای کردند و شانس تو نهایت چندمی خواهد بود؟ در خوش بینانه ترین حالت همین که اولین نفر ریجکت نشی و دیر جواب بیاد خوشحال کننده خواهد بود و واقعیت اینه که اگه بعد از مدتی جواب ریجکتی بیاد، اون سخت تر خواهد بود. تو یک ماه اخیر، حتی جواب ریجکتی هم دریافت نکردم.

اما چیزی که فهمیدم اینه که واقعا دنبال پوزیشن های یادگیری ماشین هستم. چون دیگه دلم نمی خواد برگردم آزمایشگاه سنتز کنم. کار با دستگاه دوست ندارم دیگه و در عوض برام خیلی لذت بخشه کد بزنم. این بخش از زندگیم داره دستخوش تغییر می شه و می فهمم الان دوست دارم تو این فیلد کار کنم.

دیروز سحر کوکو با خیارشور خوردم و همون موقع هم دل درد گرفتم. بعد سر ظهر دل دردم بیشتر شد. کیسه صفرا هم درد می کرد. در واقع، چیزای شور، طبق پدیده اسمز، باعث می شن آب از بافت ها کشیده بشه و خب بافتی مثل کبد آب نداشته باشه، مشخصه چه بلایی سرش میاد. درک می کنم چه اتفاقی تو بدنم داره میوفته... به هر حال معده درد شدید و دل دردهای طولانی به زور تا 3 ساعت بعدش تحمل کردم و بعد دیدم نمی تونم رفتیم دکتر و گفت روزه نگیر... منم خوشحال و شاد خندان اومدم خونه البته قصد داشتم اگه خوب نشدم بگیرم. دکتر دو تا آمپول و یه سرم و دو تا قرص نوشته بود، خانونه موقع آمپول زدن کمربند طبیم رو دید و گفت چند سالته از الان کمربند می بندی؟ گفتم دل درد داشتنی می بندم دردمو ساکت می کنه. به هر حال خیلی حالم بد بود. الان بهترم. سرم کمک کرد که امشب راحت بخوابم. و بهم گفت اگه الگوی تکرار شونده داری برو پیش متحصص داخلی یا فوق تخصص گوارش تو قزوین.

شب ساعت 2 نصف شب پریود شدم از خواب پریدم. سحر مامانم اومد گفت در روز جاری نمی خواد روزه بگیری. گفتم پریودم. ولی سحری نشستم کنارش چون آدم خیلی غمش می گیره تنها پاشه سحری بخوره.

به هر حال امیدوارم در روز جاری دل دردم خوب بشه. و بتونم این کمربند کوفتی رو در بیارم. دو سال پیش از مترو 120 تهیهمش. اون موقع حس هدر دادن پول داشتم ولی الان می بینم خیلی به دردم خورده. مامانم کمربند داشت ولی یکم زیادی بزرگ بود.

ایشالا هر چی خیره

به خدا اعتماد کنیم