بیا که در غم عشقت مشوشم بی تو

از جان عزیزترم، درشهریم که با تو برایم غریب نیست. اما دیشب را باز بی تو، در غربت گذراندم. سهم من از عشق گوشه سرد و تاریکی از این دنیاست که با یاد تو گرم مانده است. کاری کن که باور کنم انتظار خود عشق است.

شب های روشن، فرزاد موتمن